तो म्हणजे

तो म्हणजे चंद्र,तो म्हणजे तारा
तो म्हणजे मला छेडणारा उनाड वारा..
तो म्हणजे ढग,तो म्हणजे गारा
तो म्हणजे मज बिलगू पाहणार्‍या पावसाच्या धारा..
कधी तो अबोल,कधी बोल मंद हळवासा
कधी तो शांत किनारा,कधी सागर वेडापिसा..
कधी तो धडकन,कधी तो श्वास
कधी तो माझ्या मनीचा ध्यास..
कधी शोधते मी त्याला
माझ्या मनाच्या गावात..
कधी तोच भेटतो अलगद
स्वप्नी चांदण्यात..

Rakhi

धागा हा प्रेमाचा, नाव जयाचे राखी
बांधिते भाऊराया आज तुझ्या हाती

औक्षिते प्रेमाने,उजळूनी दिपज्योती
प्रेमळ निखळ या नात्यात,अशीच फुलावी प्रीती

बंधन नव्हे हे तर बंध प्रेमाचे
ह्या तर तुझ्या-माझ्यातल्या हळव्या रेशीमगाठी


भावाची छाया
बहिणीची माया
अशी ही आपुल्या
नात्याची काया

रक्षाबंधनाची
रीत ही प्यारी
ह्या नात्यासम आपुल्या
तुला माझी भेट ही न्यारी

राजा शिवाजी

नगार्‍यांच्या नादात शिवनेरी आनंदला
आई जिजाऊच्या पोटी वाघ जन्मास आला
पराक्रमाचा बादशाह महाराष्ट्री अवतरला
एकची तो राजा शिवाजी जाहला

हजारो मावळे उभे ठाकले,दिसली नवी आशा
मर्दमराठी पराक्रमाने दुमदुमल्या दाही दिशा
तोफांसमोरी तलवार घेऊनी उभा ठाकला
एकची तो राजा शिवाजी जाहला

उरी बाळगूनी स्वप्न हिंदवी स्वराज्याचे
बांधूनी तोरण हजारो गड-किल्ल्यांचे
घडविले ज्याने नव्या महाराष्ट्राला
एकची तो राजा शिवाजी जाहला

राजे असंख्य झाले आजवर या जगती
पण शिवबासमान मात्र कुणी न जाहला
गर्व ज्याचा असे या महाराष्ट्राला
एकची तो राजा शिवाजी जाहला

तू आणि मी

या जीवनप्रवासाच्या वाटेवरुन चालताना
तू आणि मी...

आपल्या स्वप्नातल्या घरकुल बघतोय
तू आणि मी...

गवताच्या पात्यांवरल्या मनमोहक दवबिंदूंना न्याहाळ्तोय
तू आणि मी...

पावसाच्या रिमझिम सरींना बिलगण्याचा प्रयत्न करतोय
तू आणि मी...

हिवाळ्यातलं शिरशिरणारं ऊन झेलण्याचा आनंद उपभोगतोय
तू आणि मी...

एकमेकांना आधार देण्याचा अट्टाहास करतोय
तू आणि मी...

ही सारी स्वप्नं डोळ्यात साठवून नवी सुरूवात करतोय
तू आणि मी...

या जीवनप्रवासाच्या वाटेवरुन चालताना
तू आणि मी...

कुणीतरी असावं

कुणीतरी असावं भावना जपणारं
दु:खावर हळूच फुंकर घालणारं

कुणीतरी असावं हक्कानं रागावणारं
वेळ्प्रसंगी कौतूक करणारं

कुणीतरी असावं खूप खूप चिडवणारं
अगदी खळखळून हसवणारं

कुणीतरी असावं स्वप्नात येणारं
कल्पनेच्या नव्या जगात नेणारं

कुणीतरी असावं खूप प्रेम देणारं
जन्मभराची सोबत करणारं

कुणीतरी असावं आपलसं म्हणणारं
चुका विसरून माफ करणारं

कुणीतरी असावं अधीरतेने वाट बघणारं
उगीच रागानं रुसून बसणारं

कुणीतरी असावं मनधरणी करणारं
इच्छा-आकांक्षांना पुरून उरणारं

कुणीतरी असावं प्रेमाचं पांघरुण घालणारं
हक्काचं असं मजजवळ कुणीतरी असावं

किमया आईची

चिमुकल्या देहाला
भेट देई श्वासांची
देई ओळख त्याला
नव्या एका सृष्टीची
अनोखी किमया ही
असे फक्त आईची

निरर्थक हुंकारांना
साथ देई शब्दांची
अल्लड विचारांना
देई गती स्वप्नांची

धगधगणार्‍या देहाला
गारवा देई मायेचा
कुडकुडणार्‍या मनाला
देई ऊब प्रेमाची
अनोखी किमया ही
असे फक्त आईची

उडू पाहणार्‍या पाखरांना
पंख देई सामर्थ्याचे
निराशल्या मनाला
देई उभारी विश्वासाची

जग जिंकूनी सारे
व्यथा काय सिकंदराची
स्वामी असूनी जगताचा
देवा उपाधी भिकार्‍याची
भूक त्यांनाही बघा
असे फक्त आईची

प्रेम

आजवर नव्हते ठाव मला
प्रेम कुणावर करतात कशाला?
आजवर नव्हते ठाव मला
प्रेम खरे म्हणतात कशाला?

पण ऐक तुझ्याविन आता
एक क्षणही नकोसा होतो
दुराव्याने तुझ्या
नयनी पूर दाटतो
हाच कदाचित सख्या
प्रेमाचा सागर असतो

तुझ्या संगतीने माझ्या
जिण्याला अर्थ येतो
स्पर्शाने तुझ्या
सर्वांगाला बहर येतो
हाच कदचित
प्रेमाचा अर्थ असतो

आजवर नव्हती ठाव मला
प्रेमाची कुठली असते भाषा
आजवर नव्हती ठाव मला
प्रेमाची कुठली असते दिशा

पण आज आठवासोबत तुझ्या
प्रेमात चिंब भिजते
अनामिक एका स्पर्शाने
हळूच मी थरथरते
असेच काही रे
प्रेमात घडत असते

सहवासात तुझ्या
मनी मोरपिसे फिरती
रोजचेच चंद्र तारे
नवीन आज भासती
यालाच रे जिवलगा
प्रेम असे म्हणती

प्रेमाची ही भाषा
जेव्हा उमजली आज मला
प्रेमाची ही दिशा
जेव्हा गवसली आज मला

मिठीत तुझ्या सामावण्या
बंध तोडूनी मी धावले
ऐक रे हे साजणा
तुझीच आज मी जाहले...